نه من بسوزم نه او شمع انجمن باشد

بیان شوق چه حاجت که  آتش دل را

                                     توان شناخت زسوزی که در سخن باشد

                                             یار من

دردم از یار است و درمان نیز هم          دل فدای او شد و جان نیز هم

این که میگویند آن خوشتر زحسن         یار ما  این  دارد و آن  نیز  هم

زن ومرد باید بکوشند برای رضایت خداوند ازدواج کنند نه ارضای خود و ازدواج بر حسب وظیفه الهی انجام بگیرد نه هوی و هوس و باید برپایه وظیفه دینی و عاطفه انسانی و تشکیل خانواده  ازدواج کنند و رضای خداوند را شعار خود قرار دهند .

برای انتخاب همسر باید سعی کنی معلومات خودت رو در سطح شناخت فردی و شناخت اجتماعی از طرف مقابل بالاببری . تا راحت تصمیم گیری کنی یعنی از سطح شعور  و درک خودت استفاده کنی.

تعیین انتخاب همسر باید دور از هوی و هوس باشد چون فروکش شدن این عوامل مقدمه ای است برای شروع اختلافات . چرا که آن درک قبلی را نسبت به هم ندارند متفاهم نیستند و هوی و هوس مادی و جنسی تامین کننده و تضمین کننده نیستند چرا که زود گذرند و با زیاده روی این قوه ها ضعیفتر و زود از کار می افتند.

از لحاظ ظاهر شما وقتی شخص مقابل را ملاقات میکنید در ابتدا ظاهر او را پسند میکنید ولی باید در امر جواب با  شخصیت واقعی او آشنا  شده و بعد تصمیم گیری کنید و از روی احساسات نباید  مبنی  بر اینکه ظاهر یا وضع مالیش  خوب  است ازدواج کنید چون تضمین کننده نیستند  چرا که مال تا حدی میتواند خوشبختی شما را تضمین کند و چطور بدست آوردن مال نیز مهم است .

مثلا خانواده ای وضع مالی خوبی دارند ولی یکی از فرزندانشان معلول است یا اختلاف دارند طوری که آرزو دارد وضع مالی پایین تری داشته ولی زندگی بهتری داشته باشند

از لحاظ جسم . آنچه بوده و هست و خواهد بود روح انسان میباشد و جسم قالب موقتی و ملزوم برای رسیدن به کمال در این دنیا میباشد و شما در اصل با ذات طرف زندگی میکنید و ارزش بر جسم  و منصب و متعلقات محاسبه نمیشود بلکه خدا با قلب انسان کار دارد حال یکی بلند تر و یکی کوتاه ترمهم نیست اینکه طرف چه شخصیت درونی دارد مهم است .

در زندگی مشترک هر دو طرف باید نیمی از یکدیگر را متعلق به دیگری بداند در اصل آنها یکنفر هستند و نباید به لحاظ موقعیت مالی واجتماعی خود را برتر از دیگری بداند و فخر بفروشد یعنی بر این باور باشند که هر چه دارد 50% هم طرف مقابل سهیم است خود را در رسیدن به موفقیتها مدیون همدیگر بدانند .مثال : دعای یک زوج همدل به اندازه یک دعای گروهی همدل اثر دارد که بسیار بسیار موثر است .